Verslag Vredesweek 2017

DE KRACHT VAN VERBEELDING

De vredesweek  van 16september 2017 tot en met 24 september

verslagen van Jan Schaake

Opening Ambassade van Vrede

Opening Vredesweek 2017 – 16 september 2017
Vandaag begon de Vredesweek. Bij de Ontmoetingskerk hing de Vredesvlag al aan de mast; in de Wonne hangt deze tegenwoordig het hele jaar boven de deur zodat de Ambassadeur van de Vrede, dit jaar Dick Buursink, geen officiële openingshandeling hoeft te doen. Wel stond hij vanochtend als Ambassadeur centraal in de rubriek “Geloof, Hoop en Liefde” van de Twentsche Courant Tubantia. De kern van dat betoog herhaalde hij vanmiddag in zijn openingstoespraak in De Wonne. Er sterven jaarlijks meer mensen door zelfmoord dan door oorlogsgeweld. En dat zegt iets over de samenleving waarin we leven. Het tegenovergestelde van liefde is geen haat maar onverschil-ligheid. Ga met elkaar in gesprek, ga het conflict niet uit de weg maar probeer iets van de ander te begrijpen. Wees niet onverschillig. Ook niet als morgen in Enschede Pegida-aanhangers tegen moslims komen demonstreren.

 


Hier vrijwel naadloos op aansluitend vertelde verhalenvertelster Margot Vermeulen het verhaal over een stad in het sombere dal en een stad op de zonovergoten berg. De mensen uit de ene stad durfden niet naar de andere omdat bij hen ‘de angst het won van de verbeelding’. Moraal van het verhaal: ‘Durf je verbeelding voorbij te lopen’.
Daar sloot dan weer het lied “Mens durf te leven” van Trio 054 op aan en ook de ervaring van twee Syrische vluchtelingen die na de verschrikkingen van de oorlog in Syrië en van de vluchtroute naar West-Europa op de Internationale Schakelklassen eindelijk weer zichzelf konden zijn, hetgeen door één van hen met een (gedurfde) dans- en zangvoorstelling werd onderschreven. Het optreden straalde boven alles hervonden zelfvertrouwen uit.
Via dat hervonden zelfvertrouwen werd de cirkel met de inleiding door Dick Buursink rondgemaakt door de ROC-leerlingen die een aantal foto’s van de expositie “Kracht van Verbeelding” toelichtten. Tussen deze foto’s zaten er namelijk twee die op z’n zachtst gezegd op onbegrip stuitten. Een foto van zelfverminking en één van een meisje dat allerlei slechte eigenschappen op haar lijf had geschreven. Desgevraagd kwam de verklaring dat beide een poging tot bevrijding verbeelding; een manier om weer in vrede met jezelf te komen. Dat horende blijven de termen als ‘zelfmoord’, ‘onbegrip’ en ‘niet met elkaar in gesprek gaan’ uit de openingstoespraak nog wat naklinken.
Wethouder Jeroen Hatenboer, die de tentoonstelling opende, ging daar nog wat op door. In tegenstelling tot de Vredesambassadeur zag hij in plaats van onverschilligheid juist grote betrokkenheid in de samenleving, alleen wel iedereen op zijn eigen manier en in zijn eigen leefwereldje. We zijn allemaal erg betrokken, maar delen dat alleen met mensen die eenzelfde inhoudelijke betrokkenheid voelen. Via de sociale media communiceren we in onze eigen bubble met medestanders, maar van andere invalshoeken en betrokkenheden nemen we geen kennis meer. We sluiten ons op in het eigen gelijk en dragen dat met een groot fanatisme uit. Hangend in onze eigen verbeelding.

Voor een fotoverslag klik op ;https://photos.app.goo.gl/UiJpEJSupeVcCN282

maandag 18 t/m zaterdag 23 september 2017
11.00-17.00 uur

Noorderhagen25 De Wonne, Enschede

Foto -expositie ROCexpositie Foto’s door  ROC -leerlingen

Het is voor het vijfde achtereenvolgende jaar dat met werk van leerlingen van de mediaopleiding van het ROC Twente een fototentoonstelling werd ingericht in het kader van de Vredesweek. De expositie is een onderdeel van de opleiding in mediatechniek en in het bijzonder fotografie. Als onderwerp is het thema van de Vredesweek meegegeven: “De Kracht van Verbeelding”. De leerlingen hebben de (vrije) opdracht gekregen om dit thema met creativiteit in beeld te brengen.

 

 

 

 

Voor een fotoverslag klik op https://photos.app.goo.gl/z8BCSOZywBc2o0pC3

 –  –  –  –  –  –  –  –  – 

zaterdag 16 t/m zaterdag 23 september 2017
openingstijden Openbare Bibliotheek Pijpenstraat 15, Enschede

 Expositie “Talen naar VredeTalen

Op het verzoek van het Museum voor Vrede en Geweldloosheid en het Bevrijdingsfestival Drenthe hebben de cartoonisten Len Munnik en Lex Dirkse een aantal spreekwoorden en gezegdes van over de hele wereld over “vrede” vervolgens weer in een cartoon verbeeld.
Het resultaat hiervan is de reizende tentoonstelling “Talen naar Vrede” bestaande uit 21 tekeningen spreekwoorden uit de meest uiteen-lopende landen en regio’s (Rusland, Afghanistan, Korea, Iran, Syrië, Somalië, Kenia, etc.) waarin het verlangen, het talen, naar vrede wereldwijd wordt uitgedrukt..
i.s.m. Openbare Bibliotheek Enschede

- –  –  –  –  –  –  –  –  –

zondag 17 september 2017
14.00-17.00 uur
solidariteit bijeenkomsten
Enschede

 Niet tegenover maar naast elkaar

Uitgerekend in het openingsweekend van de Vredesweek komt Pegida in Enschede een “anti-islam”-demonstratie houden. Soms richt een “Kracht van Verbeelding” zich tegen bepaalde groepen en roept dan zelf ook weer negatieve reacties op. In plaats van tegenover roepen we als Enschede voor Vrede, samen met Team Bruggenbouwers, op om náást elkaar te gaan staan en juist tijdens deze “anti-islam”- demonstratie onze solidariteit te tonen aan de moslims in onze stad. Dat doen we door die middag aanwezig te zijn bij de verschillende moskeeën.Solidariteitsaanwezigheid Enschedese moskeeën – 17 september 2017
Vandaag hield Pegida / Fortress Europe haar anti-islamdemonstratie in Enschede. In drie Enschedese moskeeën waren betrokken Enschedese burgers aanwezig om hun solidariteit te uiten. Team Bruggenbouwers coördineerde de aanwezigheid in de (Turkstalige) diyanet-moskeeën aan de Ledeboerstraat en de Atjestraat; Enschede voor Vrede die in de (Arabischtalige) moskee “Huis van Allah voor moslims” aan de Tweede Emmastraat.

Al met al waren we vanmiddag bij de laatstgenoemde moskee met elf mensen: vijf leden van Enschede voor Vrede en zeven (ik tel mezelf dubbel) van de Protestantse Gemeente Enschede, waaronder de voorzitter van de kerkenraad en één van de predikanten. Het eerste uur hebben we vooral buiten in de zon kunnen staan praten met moskeebezoekers en toen het licht begon te regenen kregen we een rondleiding door de moskee waarna we binnen het gesprek nog even hebben voortgezet. Uit tal van reacties bleek dit gebaar van solidariteit erg op prijs te worden gesteld.
Natuurlijk volgden we vanuit de moskee wat er elders in de stad gebeurde. We waren opgetogen over de veel minder grote opkomst bij de demonstraties dan verwacht. Samen met deze solidariteitsaanwezigheid geeft dat de burger toch weer moed.

i.s.m. Team Bruggenbouwers

- –  –  –  –  –  –  –  –  –

maandag 18 september 2017
19.30-21.00 uur
De Wonne (Vredesambassade)
Noorderhagen 25, Enschede

Verweesd leven rond Jeruzalem

Palestina-avond: Verweesd leven rond Jeruzalem – 18 september 2017
Vandaag was de in Zwolle geboren maar haar hele werkzame leven in Palestina woonachtige Diet Koster te gast. Om haar verhaal te kunnen plaatsen eerst even wat achtergronden wikipedia gehaald. De Rooms-Katholieke (of Latijnse), Grieks Orthodoxe en Armeens Apostolisch kerken hadden onder het Ottomaanse Rijk alle drie een officiële en door Frankrijk resp. Rusland gegarandeerde beschermde status. Die rol van erkende beschermer verschafte de genoemde landen een zekere invloed in het Ottomaanse Rijk. In 1840 kwam op voorstel van de Pruisische koning Friedrich Wilhelm IV een soortgelijk verdrag tussen het Ottomaanse Rijk, Groot-Brittannië en Pruisen tot stand waarbij de laatstgenoemde landen een vergelijkbare status van een (nog nauwelijks bestaande) Protestantse kerk in het Midden-Oosten werd toegekend en waartoe in 1841 een gezamenlijk Anglicaans-Duits bisdom voor Jeruzalem en het Midden-Oosten werd opgericht. Toenemende verdeeldheid tussen de meer op zending gerichte Anglicanen en de meer op hulpverlening gerichte Lutheranen leidde in 1886 tot de opheffing van het gezamenlijke bisdom onder Wilhelm I, jongere broer en opvolger van Friedrich Wilhelm IV. Zijn zoon Friedrich III verkreeg van de Ottomaanse sultan de restanten van de kerk en het hospitaal van de Johannieter Orde direct aan de zuidzijde van de Heilige Grafkerk en diens zoon Wilhelm II liet daar Verlosserkerk bouwen die hij zelf op Hervormingsdag 1892 inwijdde. Toen in 1940 de vijandelijkheden tussen Duitsland en Groot-Brittannië uitbraken werd de in het Britse mandaatgebied gelegen Duitse kerk door de Britten gesloten. In 1950 gaf Jordanië toestemming de kerk opnieuw in gebruik te nemen, maar de kerk was niet langer bezit van de Evangelische Kirche Deutschland maar van de Lutherse Wereldfederatie (waardoor de kerk ook Lutherser werd dan toen deze nog onderdeel van de EKD was waar immers ook de Duitse Calvinisten toe behoren). In 1959 werd de kerk door de Jordaanse regering als zelfstandig Lutheraans bisdom in Jordanië “en het Heilig Land” erkend en de huidige bisschop Munib Younan was van 2010 tot 2017 voorzitter van de Lutherse Wereldfederatie.
Diet Koster woont in de Palestijnse stad Al Eizariya, slechts een paar kilometer ten oosten van de Oude Stad in Oost-Jeruzalem waar ook de Verlosserkerk staat. Al Eizariya wordt geïdentificeerd met het bijbelse Bethanië waar Jezus Lazarus uit de dood zou hebben opgewekt en diens naam komt dan ook terug in Al Eizariya. De stad wordt groten-deels omsloten door de Israëlische afscheidingsmuur die niet alleen de reeds bestaande Israëlische nederzetting Ma’ale Adumim maar ook de nog geplande nederzetting “E-1” met Oost- en West-Jeruzalem moet verbinden.

 

 

Zij kwam daar kort na de Israëlische bezetting van de Westelijke Jordaanoever in 1967 uitgezonden door de Duitse (later Zwitserse) Christliche FriedensDienst om gehandicapte maar ook anderszins tussen wal en schip geraakte Palestijnse kinderen op te vangen. Omdat in de Palestijns-Arabische cultuur familiebanden erg belangrijk zijn en individuen zonder die banden eigenlijk niet in de samenleving kunnen functioneren werd het kindertehuis als het ware een plaatsvervangende familie voor deze kinderen en Diet Koster spreekt dan ook over haar 23 zonen en 84 kleinkinderen. Ze is nu gepensioneerd, het kindertehuis als zodanig bestaat niet meer, maar zij heeft nog wel steeds de zorg voor haar “familie” en wordt daarin financieel gesteund door onder andere Doopsgezind Wereldwerk.
Over het leven onder de bezetting vertelt ze dat je er vreemd genoeg aan went. Vóór de bouw van de muur waren er continu Israëlische militairen in de stad en wierpen Palestijnse jongeren stenen naar door de stad naar Jeruzalem rijdende kolonisten uit Ma’ale Adumim, maar de muur heeft een eind gemaakt aan die dagelijkse taferelen. In plaats daarvan spelen Israëlische militairen en Palestijnse jongeren elke vrijdag een paar uur ‘cowboy en Indiaantje’ waarbij de lokale middenstand zich gedwongen voelt de winkels te sluiten. Diet probeert haar kinderen en kleinkinderen (waarvan een aantal de binnenkant van een Israëlische gevangenis wel kent) duidelijk te maken dat je met stenen gooien Palestina niet kunt bevrijden, maar op de vraag wat ze anders kunnen doen heeft zij ook geen antwoord. Ze hebben alleen hun geloof nog en worden (joden, christenen en moslims) steeds religieuzer
en moslims.

 

–  –  –  –  –  –  –

dinsdag 19 september 2017
19.30-21.00 uur
Vrijhof, UT-terrein
Enschede

Hoogspanning in Turkije

Onder Erdogan zijn de Turken de laatste jaren steeds meer uit elkaar gedreven en gedwongen te kiezen: voor Erdogan of tegen. Die scheu-ring loopt dwars door de samenleving, families en vriendschappen heen en is voelbaar tot in het buitenland. Hoe is Erdogan erin geslaagd zoveel macht naar zich toe te trekken? Wat is de impact van de zuiveringen die hij na de couppoging doorvoerde? En hoe is de sociale realiteit op dit moment in Turkije? Met Froukje Santing en Erdal Balci, auteurs van het eerder dit jaar verschenen boek Vechtscheiding. Hoe Erdogan de Turkse gemeenschap splijt.
i.s.m. Studium Generale en Wetenschapswinkel Universiteit Twente

- –  –  –  –  –  –  –  –  –

woensdag 20 september 2017
19.30-21.30 uur
Openbare Bibliotheek
Pijpenstraat 15, Enschede

Prijsuitreiking schrijfwedstrijd

Ervaringen van leven en dood in de Vredesweek – 20 september 2017
In samenwerking met de Openbare Bibliotheek en de Enschedese afdeling van Vrouwen voor Vrede had Enschede voor Vrede afgelopen zomer een verhalenwedstrijd “Levenservaringen in verschillende culturen” uitgeschreven. Ervaringen van “slachtoffers van oorlog, ziektes, armoede” leidend tot “stress, angst, verdriet en woede”, maar ook van hoop. Vanavond kregen de negen inzenders de gelegenheid tien van de elf ingezonden verhalen voor te dragen, waarna een drie leden tellende jury, bestaande uit Gerard Kocx, directeur van de bibliotheek, Dick Buursink, Ambassadeur van de Vrede, en Birgit Simons, voorzitter van de Stichting Internationaal Vrouwencentrum Enschede, de eerste, tweede en derde prijswinnaar bekend zou maken. Het voordragen van de verhalen werd omlijst door een optreden van drie uit Syrië afkomstige muzikanten, die nog maar een jaar in Nederland en Duitsland waren.

Ook twee van de verhalenschrijvers waren nog maar kort geleden uit Syrië naar Nederland gekomen; twee andere waren eveneens afkomstig uit Syrië en Irak maar woonden al weer wat langer in Nederland. Vanzelfsprekend gingen hun verhalen over de ervaringen tijdens de vlucht uit het land waarvan “de bodem doordrenkt is met bloed” maar waarover ze toch “tranen heeft vergoten toen ze het achter zich liet” of over “het land waarin ze niet langer leeft maar dat nog steeds in haar leeft”. Ook gingen hun verhalen over de worsteling met de Nederlandse maar evenzeer met de Arabische taal en over de aarzelingen die overwonnen moesten worden om (poëtische of journalistieke) verhalen in het Nederlands te schrijven. Ook in twee van de vijf verhalen van schrijvers die in Nederland geboren en getogen waren stond een verre en een minder verre reis centraal, terwijl in de drie resterende de dood door-klonk in de verschijningsvorm van een zelfgekozen dood, een onvermijdelijke dood en de omgang met de gevolgen van de dood van iemand anders. En toch klonk in alle verhalen ook iets van hoop door.
Als enig aanwezig jurylid maakte Gerard Kocx aan het eind van de avond de winnaars van de eerste, tweede en derde prijs bekend waarbij hij wel moest benadrukken dat de jury de verhalen anoniem had beoordeeld omdat de eerste en de derde prijs op verhalen was gevallen van één en dezelfde schrijfster, namelijk Yasmin Khalaf-Haidar, die afgelopen voorjaar al de door hem uitgereikte publieksprijs had gewonnen bij een eerdere, door de bibliotheek mede-georganiseerde verhalenwedstrijd. De tweede prijs ging naar Annet Akkerman. Zij bleek echter niet aanwezig te kunnen zijn en haar verhaal was daarom door iemand anders voorgedragen.
Het was een mooie multiculturele bijeenkomst vol verhalen van levenservaringen uit verschillende culturen.n.

De verhalen van de eerste, tweede en derde prijswinnaar kunt u lezen door op de pagina “Verhalenwedstrijd” te klikken.

Een fotoverslag vindt u via de link https://photos.app.goo.gl/hHCStq3nx0CZ8uhw1

 

i.s.m. Openbare Bibliotheek Enschede

 

 

 

 

- –  –  –  –  –  –  –  –  –

donderdag 21 september 2017
19.30-21.00 uur
Ontmoetingkerk
J. Wagenaarstraat 6, Enschede

Viering “De Stille Kracht  van Vrede”

Voor de achtste achtereenvolgende keer vierden  we in Enschede op 21 september de door de Verenigde Naties uitgeroepen Internationale Dag van de Vrede. Dit jaar, zoals de titel al aangeeft, wordt de verbinding met Indonesië, “Ons Indië”, gezocht.

 

Met Balinese danseressen,  maar ook met bijdragen van het Bonhoeffer College “Lopend vuurtje”; gedichten van de stadsdichteres Margot Veldhuizen, het koor Kanaljerood ; een verhaal van Elna Hulsebos over haar moeder’s belevingen , die geïnterneerd was in Japans kamp op Java. Er was community singing door Ro9el Dorgelo en inspiratie “de stille kracht van vrede” . Sabine Pikkemaat was de dagvoorzitter.

i.s-m. Raad voor Levensbeschouwing en Religies, plus Wereld Vredesvlam Twente

 

Fotoverslag klik op: https://photos.app.goo.gl/yg64Y0Uc4jw3waQu1

 

- –  –  –  –  –  –  –  –  -.

vrijdag 22 september 2017
19.30-21.00 uur
Platform Aram
Vlierstraat 93, Enschede

Terug naar Mosul – 22 september 2017
Vanavond vond in de grote zaal van het verenigingsgebouw van Platform Aram de samen met de Aramese Beweging voor Mensenrechten (ABM) georganiseerde bijeenkomst “Terug naar Mosul” plaats. Yosé Höhne-Sparborth, die net tien dagen eerder van haar tiende reis naar Irak was teruggekeerd liet zien hoe de kracht van verbeelding in de praktijk van Irak uitwerkt. Bij haar eerste reizen naar Irak, inmiddels zo’n 15 jaar geleden, verbleef ze regelmatig bij de zusters Dominicanessen in Mosul. Toen ISIS deze stad in 2014 innam moesten zij halsoverkop vertrekken en vonden onderdak in de daartoe veel te kleine onderkomens van de zusters in Kirkuk en Suleymaniyah. Ontredderd en onthand probeerden ze zich dienstbaar te maken aan de andere vluchtelingen uit Mosul en omgeving. Naarmate ISIS de afgelopen maanden uit de omgeving van Mosul werd teruggedrongen en de kans op terugkeer toenam, zag Yosé in januari, april en augustus dit jaar een verandering in de houding – de verbeeldingskracht – van de vluchte-lingen. In januari regeerden vooral nog het ongeloof en het wantrouwen: ze konden zich eigenlijk geen terugkeer voorstellen en durfden de confrontatie met wat ze daar zouden aantreffen ook niet aan. In april waren de eerste ontheemden al eens wezen kijken en werd er volop gediscussieerd – vooral tussen echtelieden en binnen families – of ze de terugkeer wel of niet zouden wagen. En in augustus is voor de meesten de vraag niet langer ‘of’ maar ‘wanneer’ ze terug kunnen en zullen gaan. In augustus kon Yosé zelf ook een kijkje nemen in Caracosh, een christelijk stadje in de omgeving van Mosul, en zag daar volop mensen in de weer om hun door ISIS moedwillig vernielde huizen schoonmaken, herstelde en weer opnieuw inrichten. De hoop en het vertrouwen begonnen het weer te winnen van de wanhoop en het wantrouwen. De enorme veerkracht van de Irakezen werd weer zichtbaar.

 

 

De terugkeer vindt namelijk voornamelijk op eigen kracht en initiatief plaats en wordt door slechts een drietal heel kleine hulporganisaties ondersteund. Het is aan de verbeeldingskracht van gewone Irakezen te danken dat er überhaupt nog iets van wederopbouw plaatsvindt. Niet in de laatste plaats aan de voormalige prior van de Domini-canen in Irak en de huidige aartsbisschop van de Chaldeeuwse kerk voor Kirkuk en Suleymaniyah, Yousif Thomas Mirkis. Daar staat de destructieve verbeeldingskracht tegenover van politici als voormalig president Maliki en op dit moment vooral president Barzani van de Koerdische Autonome Regio die voor 25 september a.s. een referen-dum heeft uitgeschreven over Koerdische onafhankelijkheid maar in de praktijk vooral over zijn eigen macht. Yosé meldt dat zij Mirkis, die ze al kent van vóór de Irak-oorlog van 2003, n.a.v. dit referendum voor het eerst hoorde zeggen dat hij bang is voor wat komen gaat. Het is deze destructieve verbeeldingskracht van enkele Irakese machthebbers die, samen met de Amerikaanse oorlogs- en bezettingspolitiek, het land verdeelt, destabiliseert en in het verderf stort. Het is de discutabele verbeeldingskracht van begrippen als “christenvervolging”, “genocide”, “godsdiensttegenstellingen”, “haat van de moslims” maar ook “haat jegens de moslims” die vanwege de verschillende betekenissen die aan die woorden en beelden worden gehecht tot misverstanden en manipuleerbare verbeeldingen kunnen leiden. Maar het is de verbeeldingskracht van het aanhoudend harde werken van religieuze en etnische leiders in het land om deze verdelingspolitiek tegen te gaan en de saamhorigheid, de kunst ook van het samenleven, te blijven zoeken. Die verhalen die herinneren aan de saamhorigheid van voor de oorlog moeten, volgens Yosé, continu levend gehouden te worden. Daarin schuilt de kracht van verbeelding die hoop geeft naar de toekomst en die Yosé de liefde heeft bijgebracht die ze de afgelopen 15 jaar voor het land en haar bewoners is gaan voelen.

 

i.s.m. Aramese Beweging voor Mensenrechten

- –  –  –  –  –  –  –  –  -.

zaterdag 23 september 2017
19.30-21.00 uur
Grote Kerk
Oude Markt, Enschede

Vredesconcert Klanken van vrede

La Colombe kleurt de Vredesweek – 23 september 2017
Vanavond vloog de vredesduif weer even in de Grote Kerk aan de Oude Markt toen het vocaal ensemble La Colombe haar ‘Requiem for Humanity’ in deze ‘Huiskamer van Enschede’ ten gehore bracht waarmee ze vorig jaar de Vredesweek hadden geopend. ’s Middags werd nog achter gesloten deuren gerepeteerd, met name op de eerste uitvoering van het enkele weken geleden door Dennis Vallenduuk gecomponeerde stuk ‘Vijf Kleuren’ naar aanleiding van het feit dat honderd jaar geleden de kunstbeweging “De Stijl” ontstond met kunstenaars als Piet MondriAAn, ThEo van Doesburg, Gerrit RIEtveld, Georges VantongerlOO en Hélène Kröller-MÜller. A, E, I, O en U.

 

 

Een beweging van kleuren via letters naar klanken die prachtig aansloot bij het thema van de Vredesweek 2017: ‘Kracht van Verbeelding’ en ook een mooie bijna-afsluiting vormde van een week vol activiteiten waarin exposities, verhalen en muziek elkaar afwisselden. Een mooie gelegenheid dus ook om de winnares van de eerste prijs van de verhalen wedstrijd op het podium van de Grote Kerk haar verhaal ‘Worsteling met Taal’ nog eens te laten vertolken.
Het ‘Requiem for Humanity’ is geïnspireerd door de gedachte dat de hele mensheid iets gemeenschappelijks bezit. Het werk kent als basis de Latijnse dodenmis en is verder verweven met teksten uit verschillende religies, levens-beschouwelijke visies en poëzie. Een gemeenschappelijkheid en verwevenheid die we op de slotdag van de Vredesweek nog hopen te vieren tijdens de Oecumenische Vredesdienst en te ervaren tijdens de Walk of Peace.

 

- –  –  –  –  –  –  –  –  -.

zondag 24 september 2017
10.00-11.00 uur
Helmertheater
Broekheurnerring 1050, Enschede

Oecumenische Vredesdienst

Deze dienst is voorbereid door leden van de Rooms-Katholieke Kerk, de Protestantse Gemeente, het Leger des Heils, de Doopsgezinde Gemeente, de Vrije Evangelische Gemeente en de Oecumenische Geloofsgemeenschap Helmerhoek. Medewerking verlenen het Binnenstads Jongerenkoor en het Muziekkorps van Het Leger des Heils terwijl de overdenking wordt gedaan door pastoraal werker, mevr. M. D. Dijkman. Het thema van de dienst is vanzelfsprekend het Vredesweekthema “De Kracht van Verbeelding”. De lezingen en de liederen zijn hier op afgestemd.
georganiseerd door samenwerkende kerken in Enschede.

- –  –  –  –  –  –  –  –  -.

 

zondag 24 september 2017
14.00-17.00 uur
vanuit Syr.Orth.kerk
Tromplaan 50, Enschede

Walk of Peace

Goed kijken aan het eind van de Vredesweek – 24 september 2017
Vanmiddag liepen we voor het tweede achtereenvolgende jaar een Walk of Peace in Enschede. Met een korte route, minder activiteiten en ook minder deelnemers dan vorig jaar. We begonnen in de Syrisch-Orthodoxe kerk.
Daar bracht burgemeester Onno van Veldhuizen de pegida-demonstratie van precies één week eerder in herinnering. Ongeveer evenveel deelnemers als vanmiddag, maar omgeven door 300 politiemensen, 30 tegen-demonstranten en 30 journalisten. Toen zes tegendemonstranten op de weg gingen zitten om pegida de doorgang te versperren sprak de pers plotseling over een “grimmige sfeer”. “Je ziet wat je denkt te zien,” aldus de burge-meester, “Maar men kijkt niet goed. Wij zijn de realiteit.” En daarmee bracht hij ook het verschil in persaandacht onder woorden. Dagen lang was de pegida-demonstratie voorpaginanieuws; aan de Walk of Peace kon nog geen letter worden besteed. Zeki Dag, leraar Aramees en diaken van de Syrisch-Orthodoxe kerk sprak vervolgens over Mor Jacob van Sarugh, las een tekst uit de islamitische soefi-traditie en het vredesgebed van Franciscus van Assisi.

 

De wandeling ging vervolgens langs de synagoge (waar de voorhoede op de achterhoede moest wachten) en de matzefabriek naar het PET-paviljoen waar we werden verwelkomd door de muzikale klanken van Evode Ntaho-nankwa en we uitleg kregen van de ontwerper van dit unieke gebouw dat als huiskamer van de buurt fungeert.
In rechte lijn ging het dwars door een nieuw gebouwde woonwijk naar de (Arabischtalige) moskee aan de Tweede Emmastraat waar we een inleiding van Rashid Mathey kregen (“Vrede houdt je niet voor jezelf in stand, maar voor de ander”) en aansluitend (buiten in het zonlicht) het gesprek voortzetten met geschonken koffie en thee en cakeje.
En verder ging het, naar het Volkspark, waar Evode weer speelde, het monument tegen zinloos geweld (“Geweld
eindigt waar respect begint – ook voor mij”) en het zesdelige oorlogsmonument van Mari Andriessen (dank Yasmin!)
En verder ging het, door het Volkspark, terug naar de Syrisch Orthodoxe kerk alwaar de deelnemers aan deze
pelgrimage voor vrede een bord linzensoep wachtte. De burgemeester had in zijn openingstoespraak opgemerkt
dat we niet met heel veel mensen waren, “maar,” zei hij, “als we nu volgend jaar, als we deze Walk of Peace weer
lopen, allemaal iemand meenemen, dan zijn we volgend jaar met twee keer zoveel!” Volgend jaar dus weer?!
Toen ik thuis kwam zag ik op nog geen 100 meter van mijn huis – bij mij onbekende mensen – de vredesvlag aan
een balkon hangen. Kracht van verbeelding: Vrede in Enschede. Dáár hebben we vandaag met elkaar voor gelopen.
i.s.m. Syrisch-Orthodoxe kerk, Allahs Huis voor Moslims, en anderen.

- –  –  –  –  –  –  –  –  -.